در پرونده شعر پاییزی به مناسبت روز گرامیداشت مولوی

«ای باغبان! ای باغبان! آمد خزان، آمد خزان» | شعر پاییزی مولوی

07 مهر 1395 22:47 | 1 نظر
Article Rating | امتیاز: 4/5 با 4 رای
«ای باغبان! ای باغبان! آمد خزان، آمد خزان» | شعر پاییزی مولوی

شهرستان ادب: همزمان با روز گرامیداشت جلال الدین محمد بلخی (مولوی) و در تازه‌ترین مطلب پرونده «شعر پاییزی» شهرستان ادب شما را به خواندن غزل پاییزی مولوی دعوت می‌کنیم.


ای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزان
بر شاخ و برگ از درد دل بنگر نشان بنگر نشان

ای باغبان هین گوش کن ناله درختان نوش کن
نوحه کنان از هر طرف صد بی‌زبان صد بی‌زبان

هرگز نباشد بی‌سبب گریان دو چشم و خشک لب
نبود کسی بی‌درد دل رخ زعفران رخ زعفران

حاصل درآمد زاغ غم در باغ و می کوبد قدم
پرسان به افسوس و ستم کو گلستان کو گلستان

کو سوسن و کو نسترن کو سرو و لاله و یاسمن
کو سبزپوشان چمن کو ارغوان کو ارغوان

کو میوه‌ها را دایگان کو شهد و شکر رایگان
خشک است از شیر روان هر شیردان هر شیردان

کو بلبل شیرین فنم کو فاخته کوکوزنم
طاووس خوب چون صنم کو طوطیان کو طوطیان

خورده چو آدم دانه‌ای افتاده از کاشانه‌ای
پریده تاج و حله شان زین افتنان زین افتنان

گلشن چو آدم مستضر هم نوحه گر هم منتظر
چون گفتشان لا تقنطوا ذو الامتنان ذو الامتنان

جمله درختان صف زده جامه سیه ماتم زده
بی‌برگ و زار و نوحه گر زان امتحان زان امتحان

ای لک لک و سالار ده آخر جوابی بازده
در قعر رفتی یا شدی بر آسمان بر آسمان

گفتند ای زاغ عدو آن آب بازآید به جو
عالم شود پررنگ و بو همچون جنان همچون جنان

ای زاغ بیهوده سخن سه ماه دیگر صبر کن
تا دررسد کوری تو عید جهان عید جهان

ز آواز اسرافیل ما روشن شود قندیل ما
زنده شویم از مردن آن مهر جان آن مهر جان

تا کی از این انکار و شک کان خوشی بین و نمک
بر چرخ پرخون مردمک بی نردبان بی نردبان

میرد خزان همچو دد بر گور او کوبی لگد
نک صبح دولت می دمد ای پاسبان ای پاسبان

صبحا جهان پرنور کن این هندوان را دور کن
مر دهر را محرور کن افسون بخوان افسون بخوان

ای آفتاب خوش عمل بازآ سوی برج حمل
نی یخ گذار و نی وحل عنبرفشان عنبرفشان

گلزار را پرخنده کن وان مردگان را زنده کن
مر حشر را تابنده کن هین العیان هین العیان

از حبس رسته دانه‌ها ما هم ز کنج خانه‌ها
آورده باغ از غیب‌ها صد ارمغان صد ارمغان

گلشن پر از شاهد شود هم پوستین کاسد شود
زاینده و والد شود دور زمان دور زمان

لک لک بیاید با یدک بر قصر عالی چون فلک
لک لک کنان کالملک لک یا مستعان یا مستعان

بلبل رسد بربط زنان وان فاخته کوکوکنان
مرغان دیگر مطرب بخت جوان بخت جوان

من زین قیامت حاملم گفت زبان را می هلم
می ناید اندیشه دلم اندر زبان اندر زبان

خاموش و بشنو ای پدر از باغ و مرغان نو خبر
پیکان پران آمده از لامکان از لامکان

تصاویر پیوست
  • «ای باغبان! ای باغبان! آمد خزان، آمد خزان» | شعر پاییزی مولوی
امتیاز دهید:
نظرات

احمد یزدانی
پنجشنبه, 08 مهر,1395 | 08:35 ق.ظ
احمد یزدانی:
تاریکخانه است و ندارد تلالوئی
هر مدّعی که نوشت از شُموس شمس
پای گریز ندارم که بگذرم
از قونیه به دمشقِ جلوس شمس.

نام

ایمیل

وب سایت

تازه ها

پر بازدیدترین ها

پر بحث ترین ها

 

اردوی ششم آفتابگردان‌ها آغاز شد
با حضور استعدادهای جوانِ شعر از سراسر کشور

اردوی ششم آفتابگردان‌ها آغاز شد

امروزه نویسندگان دنیا به سمت قصه گویی رفته اند
کارگاه داستان شهرستان ادب با تدریس مجید قیصری

امروزه نویسندگان دنیا به سمت قصه گویی رفته اند

گزارش سومین روز اردوی آقایان
دوره ششم آفتابگردان ها

گزارش سومین روز اردوی آقایان

بیشتر