از ایرانیان برای حفظ کلیساها سپاسگزارم

13 آبان 1395 17:05 | 0 نظر
Article Rating | امتیاز: با 0 رای
از ایرانیان برای حفظ کلیساها سپاسگزارم

«اِلن پوغوسیان»، فارسی آموز اهل کشور ارمنستان که در هشتاد و سومین دوره دانش‌افزایی بنیاد سعدی در تابستان سال جاری حاضر بود، پس از بازگشت به کشورش خاطراتی کوتاه از سفر به ایران را ارسال کرده است که با کمی ویرایش، به شرح زیر می‌خوانید:

خاطرات شیرین سفر ما از ارمنستان شروع شد، وقتی که اتوبوس ما در بین راه خراب شد و ما چند ساعت در راه ماندیم. ولی آنقدر میل سفر به ایران داشتیم که از خراب شدن اتوبوس بی‌حوصله نشدیم. بالاخره به ایران رسیدیم و استقبال گرمی از ما انجام شد.

طی یک ماه اقامتی که در ایران داشتیم، جز مهربانی و مهمان نوازی از مردم ایران چیز دیگری ندیدیم. در این مدت به مکان‌های مختلفی رفتیم؛ تقریباً از بیست و هشت مکان دیدنی بازدید کردیم. بیشتر از همه این مکان‌ها، موزه دفاع مقدس، برج میلاد، دریاچه شهدای خلیج فارس و کاخ شاه را پسندیدم.

در موزه دفاع مقدس دلم خیلی سوخت چون خیلی فضای غمگینی در آنجا حاکم بود. مجسمه‌هایی از شهیدان جنگ ایران و عراق در آنجا بود و پروانه‌هایی که نشانه روح جاوید شهیدان بودند.

کمی دورتر از موزه دفاع مقدس، به بوستان حضرت ابراهیم رفتیم و از یک پل زیبا به نام پل طبیعت دیدن کردیم و شنیدیم که این پل توسط یک دختر جوان ایرانی طراحی شده است.

در برنامه بازدیدهای دوره دانش‌افزایی، به برج میلاد تهران هم رفتیم. مکان زیبایی بود و از بالای برج همۀ شهر تهران را می‌دیدیم؛ خیلی بلند بود و البته کمی ترسناک.

در ادامۀ سفرمان به ایران، به شهر تاریخی اصفهان رفتیم و در این شهر از کلیسایی زیبا به نام وانک بازدید کردیم که اکنون به موزه تبدیل شده است. من از مردم ایران سپاسگزارم که کلیساهای ما را محافظت کرده‌اند و مردم ارمنی را در حفظ آثار معنوی خود در ایران، یاری کردند.

خیلی خوشحالم که در هشتاد و سومین دوره دانش‌افزایی زبان و ادبیات فارسی حضور داشتم و خاطرات شیرین و ماندگاری با خود به وطنم آوردم.


تصاویر پیوست
  • از ایرانیان برای حفظ کلیساها سپاسگزارم
امتیاز دهید:
نظرات

نام

ایمیل

وب سایت

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.

تازه ها

پر بازدیدترین ها

پر بحث ترین ها

فراخوان داستان باغ ملی

سالنامه 1395 شهرستان ادب

احمد عزیزی

شعر نیمایی