• استاد فیروز زنوزی جلالی، درگذشت
  • گفت‌وگو با محمد رودگر پیرامون «دخیل هفتم»
  • شروع به کار پروندۀ شهرستان ادب ویژۀ جشنوارۀ داستان کوتاه خاتم
  • تابش بی‌کرانگی در آینۀ موبی‌دیک | محمدقائم خانی
آثار کدام گروه را بيشتر مي پسنديد؟




ثبت نظر  مشاهده نتایج
یادداشتی از المیرا شاهان در سالروز درگذشت مارکز

«نسلی که خوراک مورچه‌ها شد!» | نگاهی به صدسال تنهایی

«نسلی که خوراک مورچه‌ها شد!» | نگاهی به صدسال تنهایی
شهرستان ادب: فردا سومین سالروز درگذشت گابریل گارسیا مارکز، نابغه‌ی ادبیات داستانی روزگارمان است. به همین مناسبت یادداشتی می‌خوانید از «المیرا سادات شاهان» درباره شاهکار این نویسنده کلمبیایی: «صد سال تنهایی». به جرات می‌توان گفت که یکی از بی‌نظیرترین کتاب‌هایی که هرکس می‌تواند در تمام عمر بخواند، کتاب «صد سال تنهایی»ست! کتابی که در سال 1982 جایزۀ نوبل ادبیات به آن تقدیم شد و صد سال از زندگی خانواده‌ای در روستای «ماکوندو» را به تصویر می‌کشد، ضمن توصیف خیلِ شخصیت‌هایی که هر یک، هوشمندانه و با مهارتی وصف‌ناپذیر، از انگشتانِ توانمند «گابریل گارسیا مارکز» تولد یافته‌اند. «صد سال تنهایی»، روایتی از صد سال «تنهایی» است که خانوادۀ بوئندیا نسل در نسل، آن را بر دوش می‌کشند. این خانواده با ازدواج «خوزه آرکاردیو بوئندیا» و «اورسولا ایگوآران» پدید می‌آید که با یکدیگر نسبت دخترخاله-پسرخاله دارند و همواره به خاطر ازدواجشان با یکدیگر ترس این را دارند که فرزندی ناقص‌الخلقه از ایشان متولد شود، حتی ترسِ به دنیا آمدن فرزندی که دم خوک در پشتش است.* طبق پیش‌بینی شخص پیشگویی به نام «ملکیادس»، این خانواده با...
ادامه مطلب