موسسه فرهنگی هنری شهرستان ادب
Menu
یادداشت حسن صنوبری در سالروز تولد قیصر امین پور

سعدیِ روزگار یا قیصرِ زمانه؟

02 اردیبهشت 1393 17:05 | 0 نظر
Article Rating | امتیاز: 4.58 با 12 رای
سعدیِ روزگار یا قیصرِ زمانه؟
شهرستان ادب: شاید «سعدی زمان» و «حافظ روزگار» به کسی گفتن ذاتاً کار بیهوده‌ای باشد. شاید عنوانی است که بعضی در میهمانی‌ها و ختم‌ها به دوستشان تعارف می‌کنند. بله، بسیاری وقت‌ها تعارف است. اما می‌توان گاه بین دو شاعر شباهتی را دید. می‌توان گاه نسبتی پررنگ تر از یک شباهت یا تأثیرپذیری ساده بین دو جهانِ هنری یافت. دیروز اول اردیبهشت‌ماه جلالی سالروز بزرگداشت استاد سخن سعدی شیرازی بود. امروز، یعنی دومِ اردیبهشت، سالروز تولدِ زنده‌یاد قیصر امین پور است. بی‌شک این توالی برای ما نمی‌تواند دلیل قابل دفاعی باشد از یک نسبت و شباهت. اما شاید برای تقدیرِ هنریِ قیصر امین پور دلیل خوبی بوده است تا بیش و پیش از بسیاری از شاعران دیگر به این شاعر بزرگ قرن هفتم توجه داشته باشد. در اولین نظر و  اولین مقایسه‌ی این دو شاعر، دو ویژگی مشترک بینشان معلوم می‌شود.  یکی سهل الممتنع سرودن، دیگری به اعتدال سخن گفتن. هیچ‌کدام از این دو ویژگی هم ویژگی‌های واضحی نیستند و نمی‌توان با متر اندازه‌شان گرفت و به طور قطع درباره‌شان سخن گفت.

باری غرض این بود که امروز را خجسته بداریم و یادی کنیم از دکتر قیصر امین پور.

برای حسنِ ختام بد نیست یکی از عاشقانه‌های زیبا و از جمله سعدی-وارترین غزل‌های مرحوم امینپور را مرور کنیم. غزل «چلگی» در کتابِ موفقِ «گل‌ها همه آفتابگردانند» منتشر شده است و تاریخِ سرودنش به اسفندماه سال ۱۳۷۸ بازمی‌گردد. یعنی سالِ التهاباتِ سیاسی. جالب اینجاست که در بیت‌های پایانیِ این غزلِ عاشقانه، تعریضی روشن هم به مسائل سیاسی زمانه دیده می‌شود.

زنده‌یاد امین پور بر پیشانیِ شعر خویش این سطر از اقبال لاهوری را نقل کرده است:

«تو خودی از بی خودی نشناختی»



«چلگی»

به سر موی دوست دل بستم
رفت عمر و هنوز پابستم

کم ما گیر و عذر ما بپذیر
بیش از این بر نیامد از دستم

بیش از این خواستم ولی چه کنم؟
چه کنم؟ چون نمی‌توانستم

مگر این چند روزه دریابم
چله تا در نرفته از شستم

تو به فکر منی همیشه و من
تا به تو فکر می‌کنم٬ هستم

دیگران گر ز بیخودی مستند
من از این خود٬ از این خودی مستم

رو به سوی تو مستقیم٬ دلم
این طرف٬ آن طرف ندانستم

جز همین زخم خوردن از چپ و راست
زین طرف‌ها چه طرف بربستم؟

جرمم این بود: من خودم بودم!
جرمم این است: من خودم هستم!


کانال بله شهرستان ادب
کانال تلگرام شهرستان ادب در کانال شهرستان ادب با ادبیات به روز باشید شهرستان ادب تلگرام

تصاویر پیوست
  • سعدیِ روزگار یا قیصرِ زمانه؟
امتیاز دهید:
نظرات

نام

ایمیل

وب سایت

تصویر امنیتی
کد امنیتی را وارد نمایید:

در حال حاضر هیچ نظری ثبت نشده است. شما می توانید اولین نفری باشید که نظر می دهید.
تازه ها
آسیمه‌سر | شعری از ناصر حامدی
از کتاب تازه منتشر شدۀ «از تو چه پنهان»

آسیمه‌سر | شعری از ناصر حامدی

هم‌رزم | شعری از سیدحسن مبارز
تقدیم به شهدای فاطمیون

هم‌رزم | شعری از سیدحسن مبارز

سیری بر ماندگارترین ترانه‌های هوشنگ ابتهاج
یادداشتی از صابره‌سادات موسوی در پروندۀ تخصصی «ترانه‌خوانی»

سیری بر ماندگارترین ترانه‌های هوشنگ ابتهاج

شمیم | شعری از سیدعلی رکن‌الدین
شمیم مانده از آغوش روی پیرهنی تو

شمیم | شعری از سیدعلی رکن‌الدین

بیشتر
پر بازدیدترین ها
برگۀ مأموریت | معرفی رمان «وریا» اثر سیده‌زهرا محمدی
یادداشتی از سعید داودی در پروندۀ اختصاصی ادبیات کودک و نوجوان

برگۀ مأموریت | معرفی رمان «وریا» اثر سیده‌زهرا محمدی

آمیختگی شعر و موسیقی در ایران، از هزاره‌های دور تا سقوط سلسلۀ ساسانی
یادداشتی از علی جوان‌نژاد در پروندۀ تخصصی «ترانه‌خوانی»

آمیختگی شعر و موسیقی در ایران، از هزاره‌های دور تا سقوط سلسلۀ ساسانی

تجربۀ کارگاه داستانِ‌ مجید قیصری
به قلم سیدعلی موسوی ویری، لیلا بهرامی، علیرضا عیوضی و الهه هدایتی

تجربۀ کارگاه داستانِ‌ مجید قیصری

سیری کوتاه بر ترانۀ ایران؛ از تصنیف‌های عارف قزوینی تا سروده‌های پس از انقلاب
یادداشتی از نیلوفر بختیاری در پروندۀ تخصصی «ترانه‌خوانی»

سیری کوتاه بر ترانۀ ایران؛ از تصنیف‌های عارف قزوینی تا سروده‌های پس از انقلاب

بیشتر