تهی‌دستان | شعری از محمدتقی عزیزیان

شهرستان ادب: ستون شعر سایت شهرستان ادب را با شعری از «محمدتقی عزیزیان» به‌روز می‌کنیم:

با تهی‌دستان که باشم حال و روزم عالی است
سهمش از باران فراوان، هر که دستش خالی است

آن بهشتی را که وعده می‌دهی بی‌رنج نیست
چشم‌های سرخ مادر، خون‌بهای قالی است

گاهی آدم حاصل رنج کسی را می‌خورد
شانه‌های باد، زیر گیسوان شالی است

دل بریدن از جهان با پختگی گل می‌کند
سختی دل کندن از شاخه نشان کالی است

گریه‌ام می گیرد و دست تو در دست کسی است
سهمش از باران فراوان، هر که دستش خالی است