سوریه و لبنان در ناخودآگاه جمعی ایرانیان
نوشته: هادی حکیمیان
لابد شنیدهاید که هند سرزمینی است که قرنها پیش روح ایرانی در کالبد آن دمیده شده و این روح ایرانی را تا به امروز نیز در هنر، معماری، نقاشی و شعر و ادبیات سراسر شبهقاره بهعینه میتوان دید. هرگاه این سخن درست باشد که همه تمدنها، کشورها و ملتها دارای کالبدی و نیز روحی سیال، مواج و همیشه زنده هستند، پس بیشک این روحِ منطقه جبل عامل و شامات است که از قرنها پیش در کالبد ایران شیعی دمیده شده و تا به امروز همچون مغناطیسی قوی، ایرانیان را به سوی سوریه و لبنان میکشد.
به همان اندازه که فرهنگ غرب از قرنها پیش، از عهد اسکندر مقدونی، در پی تحقیر و نابودی ایران بوده است، تمدنهای ریشهدار شیعی در مناطق شام و جبل عامل نقش مهمی در شکلگیری ساختار اصلی و چهارچوب ایران شیعی داشتهاند.
نخستین حکومت شیعه دوازدهامامیِ مبتنی بر اندیشه غیبت را سربداران در خراسان ایران بنا نهادند. سربداران با ایستادن در مقابل مغولان، پایههای یک حکومت شیعی را ریخته بودند؛ منتها این حکومت و به تبع آن، جامعه تحت اداره این حاکمیت، از هر سو شدیداً تشنه و نیازمند آموزههای فقهی شیعی بود.
سلطان علی مؤید، حاکم وقت حکومت سربداران، به واسطه وزیر خود، شمسالدین محمد آوی، دست به دامان محمد بن مکی جزینی، بزرگترین فقیه شیعه زمان، که از قضا ساکن بیر...
ادامه مطلب