موسسه فرهنگی هنری شهرستان ادب
Menu
پرونده انقلاب اسلامی ایران
صفحه 1 از 16ابتدا   قبلی   [1]  2  3  4  5  6  7  8  9  10  بعدی   انتها   
با حضور نعمت‌الله سعیدی، محمدکاظم کاظمی، علی داودی، حسن صنوبری و علیرضا سمیعی

بیست‌ودومین میزگرد بوطیقا: چهل‌سال شعر انقلاب

بیست‌ودومین میزگرد بوطیقا: چهل‌سال شعر انقلاب
شهرستان ادب:‌ بیست و دومین میزگرد از سری میزگردهای آزاد ادبی بوطیقا به بحث و گفت‌وگو درباره‌ی «کارنامه چهل سال شعر انقلاب» اختصاص داشت. این میزگرد با حضور آقایان نعمت‌الله سعیدی، محمدکاظم کاظمی، علی داوودی، حسن صنوبری و علیرضا سمیعی  در آستانه دهه فجر و چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی در موسسه‌ی شهرستان ادب برگزار شد. حسن صنوبری: میزگردهای بوطیقا حدود یک سال و نیم است که درباره‌ی مباحث نظری و مسائل روز ادبیات برگزار می‌شود. هدف از برگزاری این سری نشست‌ها این است که ادبیات خودش بتواند نظریه‌ی ادبیاتی تولید کند. در میزگرد امروز می‌خواهیم درباره‌ی اشعار سروده شده در 40 سال برقراری جمهوری اسلامی صحبت کنیم و از خودمان بپرسیم آیا این چهل سال نسبت به گذشته‌ی خود ادبیات خاصی تولید کرده است؟ آیا به ارزش‌های شعر فارسی ارزشی افزوده؟ آیا این جریان شعری در ادامه‌ی میراث گران‌بهای ادبیات فارسی یا جزئی از آن یا بیرون از آن است؟ ما از لحاظ فرم و ساختار، زیبایی‌شناسی و محتوا چه کارهایی برای شعر فارسی انجام داده‌ایم؟ آیا شعر انقلاب اسلامی صرفا ذیل انقلاب 57 جا می‌گیرد؟ به عبارت دیگر آیا شعر انقلاب 57 همنوایی با بخشی از قدرت بوده که اگر حکومت عوض شود و جمهوری اسلامی نباشد از بین برود و برای نسل‌های آینده باقی نماند محمدکاظم کاظمی: در ابتدا آنچه را به عنوان شعر انقلاب می‌شناسیم برای بررسی بهتر از نظر رویکردهای محتوایی و دستاوردهای فنی تفکیک می‌کنیم. از نظر رویکردهای محتوایی، مضامین و مفاهیمی در شعر انقلاب مطرح شد، چرا که اتفاقاتی که در انقلاب 57 افتاد و تغییراتی که پس از آن رخ داد به این شکل در تاریخ ایران بی‌سابقه بود. از زمانی که زبان فارسی به شکلی که امروز می‌شناسیم، در ایران به وجود آمده مذهب اسلام هم کنار آن وجود داشته و زبان فارسی به نوعی با فرهنگ دینی مردم عجین شده است. البته در بعضی دوره‌ها مثل دوره‌ی سامانیان وجهه‌ی ملی زبان غالب می‌شده و در دوره‌های دیگر مثل دوره‌ی سلجوقیان و صفویان جنبه‌ی مذهبی آن. باز در دوران مشروطه وجهه‌ی ملی زبان پررنگ می‌شود و بعد از انقلاب اسلامی مجدداً وجهه‌ی دینی غالب است. بارزترین شاخصه‌ی انقلاب 57 اسلامی بودن آن است. همراه با این اسلام سیاسی با نگرش انقلابی قرائتی از دین و مذهب به عنوان یک مکتب فکری جدید شکل می‌گیرد. از آنجایی‌که این تجربه‌ی خاص از تفکر اسلامی و تأثیرات آن در سیاست پیش از این در جامعه‌ی ما تجربه نشده شعر هم به عنوان آیینه‌ی زمان خودش این تغییرات را منعکس می‌کند. به همین دلیل از نظر محتوایی حرف‌های تازه‌ای در شعر انقلاب زده می‌شود. البته بروز اسلام در شکل مبارزاتی و سیاسی تنها دلیل این تحولات در شعر نبوده، بلکه پشتوانه‌ی فرهنگی این اسلام (پیش از انقلاب) نیز عامل مهمی است. در ایران این پشتوانه تعالیم شیعی هستند که با اسلام سیاسی همراه می‌شوند و ادبیات خود را خلق می‌کنند. در جهان امروز گروه‌های مانند القاعده، سلفیان و داعش مدعی یک اسلام سیاسی هستند ولی هیچ‌کدام ادبیاتی مختص به جریان خود نداشته‌اند. حتی می‌توان گفت این گروه‌ها فقط به جنبه‌ی نظامی فکر کرده‌اند و هیچ‌گونه فرهنگ و معارفی در بطن خود پرورش نداده‌اند. طبیعتاً چون فرهنگ و معارفی ندارند ادبیاتی هم شکل نمی‌گیرد. بنابراین ادبیات انقلاب اسلامی ایران از این جهت ممتاز و یگانه است. علاوه بر یگانه بودن جنبه‌ی محتوایی، ما با شعر انقلاب گمشده&zwn...
ادامه مطلب