• گفت و گو با مرتضی امیری اسفندقه پیرامون «سیاه مست سایه تاک»
  • بهترین شعرها برای پیامبر اسلام
  • حبیب‌الله چایچیان، فراتر از یک شاعر عادی
  • تبریک به آقای موسی عصمتی

فراخوان آفتابگردان ها دوره ششم

کدام رسانه در فراگیری شعر بیشتر موثر بوده؟




ثبت نظر  مشاهده نتایج
«جویای نشابور هنوز» ؛ در باب خراسان، م.سرشک و یک داستان تلخ
شهرستان ادب: در تازه‎ترین مطلب از پرونده پرتره محمدرضا شفیعی کدکنی یادداشتی می‌خوانید از حسین سامانی درباره این شاعر بزرگ خراسانی: 1. در ظلّ آفتاب اساطیری خراسانی بودن، ادبی دارد و آدابی؛ رسمی دارد و راهی. آفتابی که روزگاری بر فردوسی حکیم و بیهقی بزرگ تابیده، دلبستگی به این خاک و روزگاران درخشانش را در جان مردمانش می‌رویاند. تو گویی بر سفره خراسانیان، عشق به زبان و تاریخ و فرهنگ ایران را کنار آب و نان و نمک گذاشته­اند. بیش از این دور نرویم و سرگرم انشاء نشویم؛ در همین نیم­قرنی که، در راسته اندیشه و راستای هنر، چشم بسیاری به تحفه‌های از فرنگ­آمده خیره بود، خراسانیانی خلّاق و متعهد آمدند و عَلم بازگشت به خویشتن و احیای شکوه از دست­رفته این سرزمین را افراشتند، و چه افراشتنی! «شریعتی­»نامی از خراسان آمد و در ساحت اندیشه میان­داری کرد و از «شریعت»ی در حجره‌ها مانده و کرخت، تفکری پویا و مبارز ساخت ؛ از هر مقوله‌ دینی تأویل و تفسیری تازه ارائه­کرد، و شد آنچه شد. «ارشاد» شریعتی مردانی ساخت که چند سال بعد، انقلابی دینی را زیر سایه امام خمینی، در این سرزمین رقم زدند؛ و نام شریعتی به­عنوان «تأثیرگذارترین روشنفکردینی» (بگذارید مُصرّانه از همین لفظ مناقشه­برانگیز استفاده کنم!) در تاریخ ایران ثبت شد. در جای­جای هنر هم، جای پای خراسانیانِ دلبسته به فرهنگ کهن این سرزمین را پیدا خواهیم کرد. از «دولت&zw...
ادامه مطلب