۱۷۹ گل پرپر | شعر محمود اکرامی‌فر در سوگ جان‌باختگان پرواز هواپیمای اوکراین

شهرستان ادب: ضمن عرض تسلیت مجدد به تمام هم‌وطنانمان، شما را به خواندن غزلی از استاد «محمود اکرامی‌فر» در سوگ جان‌باختگان مظلوم پرواز هواپیمای اوکراین دعوت می‌کنیم:

صدوهفتادونُه ستاره شبی، روی دشت برهنه باريدند 
صدوهفتادونُهه گل قرمز، مرگ را با دو چشم خود دیدند

صدوهفتادونُه گل پرپر، صدوهفتادونُه كبوتر، پر 
صدوهفتادونُه پسر، دختر، با چه جرم و گناه كوچیدند؟

ای‌زمینی كه پست و نامردی، سخت خونخواره‌ای وخونسردی 
دخترانی به خاكت افتادند، كه همه مهر و ماه و ناهیدند

آسمان كاش زیر و رو بشوی، تیغ در گُرده و گلو بشوی 
كاش با مرگ روبرو بشوی، كُشتگان تو ماه و خورشیدند

زندگی خانه‌ات خراب شود، جسم و جان توآسياب شود 
دلت از درد و غم کباب شود، كه زن و مرد از تو رنجیدند

با هزاران هزار استغفار، ای‌خدا، صاحب كم و بسیار 
صدوهفتادونُه نفر بیدار، از چه رو خواب مرگ می‌دیدند؟