ارث صالحین l شعری از عباس همتی

شهرستان ادب: جمعۀ پایانی ماه رمضان، هر سال، اختصاص به مردم مظلوم فلسطین و حمایت جهانی از آزادی قدس دارد. به همین مناسبت، غزلی می‌خوانیم از عبّاس همّتی، از اعضای دوره‌های آفتابگردان‌ها، که به زبانی رسا و بیانی شیوا، قبله‌گاه اوّل مسلمین را مخاطب خویش قرار داده است.

چه سال‌ها در انتظار ذوالفقار حیدری
تویی که در احاطۀ یهودیان خیبری
چو قلعه‌ای، چو قلّه‌ای که حتمی است فتح آن
همیشه فکر و‌ ذکر ما، همیشه در برابری
کبوتران صلح در هوای تو فدا شدند
تو در همیشۀ جهان، برای عشق سنگری
رواق توست سجده‌گاه خلوت پیمبران
و از گلاب اشک‌های انبیا معطّری
تو دیده‌ای شکوه بی‌مثال مُلک عشق را
ولی بر آن شکوه هم، تو زینتی، تو زیوری
چه منزلی! چه خانه‌ای! چه بیت عاشقانه‌ای!
که دم‌به‌دم، نفس‌نفس، دل از مسیح می‌بری
میان طعنه‌های خلق، جان‌پناه مریمی
برای هجرتی عظیم، تکیه‌گاه هاجری
نماز روی فرش تو عروج می‌کند به عرش
بُراق شاهد است؛ از تمام آسمان سری
خدا به جبهۀ زمین نوشته‌ «ارث صالحین»
تو از زبور قصّه را شنیده‌ای و از بری
تو حسن مطلعی چنین، تو حسن مقطعی چنان
تو قبله‌گاه اوّلی، تویی که فتح آخری