شعری از منیژه رضوان-مشهد مقدس

شعري بخوان به قافيه آتش و فشنگ
شعري نه از دهان من از لوله تفنگ


اين آسمان شدست پر از صولت عقاب
صحرا پر از دلاور و دريا پر از نهنگ


آتش بزن به قلب بدآهنگ نيستي
تير غمي بكار تو در استخوان ننگ


يك شربت است مرگ كه طعمش دوگانه است
در كام تو عسل شد و بيگانگان شرنگ
 

سبزي نبوده سبزتر از سبز سيدي
سرخي نبوده سرختر از خون سرخرنگ
 

آنان كه خاك كشور خود را فروختند
بگذار تا هميشه بمانند در فرنگ
 

اي رافت روان شده خواهان صلح باش!
اي عزت هميشه خروشان من بجنگ!

 

منیژه رضوان