چند رباعي از حميدرضا نظري

از اصل وجود خویش دورم چه کنم

هجران زده‌ام ولی صبورم چه کنم

آب از سر من گذشت دریا، دریا

من ماهی این تنگ بلورم چه کنم

 

مانند سپیده بر شب تار بزن

سرمستی خود را همه جا جار بزن

چندی‌ست که شوق سربلندی دارد

برخیز و سری به چوبه دار بزن

 

از بال که ایجاد شد اقبال چه بود

در حلقه‌ی مرگ شرح آمال چه بود

خوش گفت پرنده‌ای که با خلق قفس

مقصود از آفرینش بال چه بود

 

لجباز نباش مثل او راه بیا

تصمیم نیست ناخودآگاه بیا

می‌بینی مرغ مرگ یک پا دارد

ای عمر عزیز پس تو کوتاه بیا