شعری عجیب از عباس کیارستمی درباره پایان ماه رمضان

شهرستان ادب: شاید کمتر کسی بداند چهرۀ جهانی سینمای ایران -زنده‎یاد-عباس کیارستمی شعر هم می‎سرود. «همراه با باد» و «باد و برگ» نام دو مجموعه شعر کیارستمی است که از این بین از کتاب تازه‎تر سخن می‎گوییم. باد و برگ، مجموعه کوتاه‎سروده‎های عباس کیارستمی است که پنج سال پیش برای نخستین‎بار منتشر شد. در آغازین روزهایی که این کارگردان سرشناس ایرانی از بین ما رفته است، تصمیم گرفتیم چند شعر از این کتاب را برای شما انتخاب کنیم. باری، در فرایند این انتخاب بودیم که به شعر کوتاه عجیبی از مرحوم کیارستمی برخوردیم که مناسبت خاصی با روزهای اخیر، یعنی روزهای پایانی ماه مبارک رمضان و روزهای سفر او به دیار باقی دارد. آن شعر، نخستین شعری است که در این مطلب نقل می‎شود:

1.

در انتهای
رمضانیم
سفر در پیش
سفره خالی

2.

نه خواندن می‌دانست
نه نوشتن
اما چیزی می‌گفت
که نه خوانده بودم
و نه کس نوشته بود

3.

شب به موقع رسید
سپیده به موقع زد
خروس به موقع خواند
من بی‎موقع
             خوابیدم

4.

از شکاف در
هم سوز میآید
هم نور ماه

5.

از ستم روزگار
پناه بر شعر
از جور یار
پناه بر شعر
از ظلم آشکار
پناه بر شعر

6.

سیب از درخت
فرو افتاد
و من
به جاذبۀ تو اندیشیدم