ردّپای برف | چند سپیدِ زمستانی از سیدحبیب نظاری

شهرستان ادب: در پروندۀ برفیۀ سایت شهرستان ادب، جا دارد از کتابی یاد کنیم که سیدحبیب نظاری آن را با نام «تنها برای تو می‌بارد» سروده است؛ کتابی در حال و هوای زمستان، برف، آدم‌برفی‌ها، دانه‌های برف و... که در این روزهای زمستانی خواندنش لذت مضاعفی دارد. چند شعر کوتاه از این مجموعه‌شعر را در ادامه تقدیم شما خوانندگان محترم می‌کنیم:

نیامدنت را 
به گردن زمستان می‌اندازند
و پرپر شدن کبوتران سفید را در آسمان
برف می‌نامند

*

بیهوده برف‌ها می‌بارند
و باران‌ها
بیهوده بر دریچه‌های بسته می‌کوبند
تنها گریۀ تو
چترها را باز می‌کند

*

شگفت‌انگیز است
ردپای تو بر برف‌ها
ردپای رفتن بود
بی‌آن‌که آمده باشی!

*

درها و پنجره‌ها را نمی‌بندم
و پرده‌ها را نمی‌کشم
شاید یکی از یک میلیون دانۀ برف تو باشی
به خانه‌ام بیایی
برایت چای بریزم
آخرین دوبیتی‌هایم را بخوانم
و از تو بخواهم راز این‌همه دوستت دارم را فاش کنی
از دهان تو بخار بیرون بیاید
و از دهان من دود سیگاری که بعد از چهل‌سال
تازه به نیمه رسیده است