نسل کشی | شعری از علیرضا سمیعی

شهرستان ادب: ستون شعر سایت شهرستان ادب را با شعری از کتاب «صدای بهتر زخم» سرودۀ «علیرضا سمیعی» تقدیم به کودکان قربانی نسل‌کشی، به‌روز می‌کنیم:

با من کسی نمانده به جز تو

                    جز تو که زخم تازیانه‌ی دیروزی

سنگ صبور بغض کودکی‌ام باش

                   حالا که شانه بهر هق‌هق امروزی

آواز مادر غمگین‌ام را

با تیغ و دشنه کجا بردند

لب باز کن لب

                 آوازها مگر مرده‌اند

هان آنچه می‌چکد از چشم‌ام

             اشک رسول خداوند است

در آه من چه غریوی‌ست

             گویا صدای خداوند است