خانه‌های دم‌کرده | شعری از «حسین منزوی» به مناسبت زادروز ایشان

شهرستان ادب: به‌مناسبت زادروز زنده‌یاد «حسین منزوی»، شما را به خواندن و شنیدن شعری از ایشان با صدای شاعر دعوت می‌کنیم:

خانه‌های دم‌کرده، کوچه‌های بغض‌آلود

طرح شهر خاکستر در زمینه‌ای از دود

چرک آب و سرد آتش، خفته باد و نازا خاک

آفتاب بی‌چهره، آسمان غبارآلود¹

در کجای این دلتنگ می‌دهید پروازم؟

پرسه‌های عصرانه! ای مسیرتان² مسدود!

یاد روزگارانی کآسمان و آفاقش

همّت پر ما را عرصۀ حقیری بود

در سکون این مرداب، بو گرفته گندیدیم

مثل ماهی تنبل، تا جدا شدیم از رود

⧠

فصل ضجّه و³ زنجیر باز هم رقم خورده‌ست

خیره چشم ما تا دور، باز در پی موعود

در کجای این دفتر تا نشان‌شان ثبت است

بردگان جان‌داده پای باروی نمرود

⧠

پای⁴ هر ستونش را دشنه‌ای موشّح کرد

پاره و پریشان باد این کتاب خون‌آلود

* در خوانش منزوی در شب‌های گوته، تغییراتی نسبت به چاپ این شعر در «ترمه و تغزّل» دیده می‌شود:

1- غباراندود

2- مدارتان

3- کهنۀ

4- زیر

                                      دکلمۀ این اثر با صدای شاعر در شب‌های گوته: