دوباره زنده شوم تا دوباره گریه کنم: غزلی از فاطمه قنواتی در رثای رهبر شهید انقلاب

بر آسمان بدون ستاره گریه کنم؟
توان ندارم از این غم، دوباره گریه کنم

توان ندارم از احساس شرحه‌شرحه‌ی خویش
شبیه‌ شاعره‌ها، استعاره گریه کنم

میان هق‌هق این واژه‌های سرخ و کبود
هزار بیت، تو را چارپاره گریه کنم

اقامه کن به دعایی دوباره بغض مرا
که هر اذان به صدای مناره گریه کنم

چرا که از نفس افتاده این قلم امروز
که بعد از این به زبان اشاره گریه کنم

رواست از غم هجر تو هی بمیرم و باز 
دوباره زنده شوم تا دوباره گریه کنم....

برو سفر به سلامت -نسیم عطر امام-
که پا به پای تو باید هماره گریه کنم...

✍️ فاطمه قنواتی