پژواک یکتایی | باز هم برای ایران

شهرستان ادب: شاعران متعهّد انقلاب اسلامی، در روزهای گذشته، بارها و بارها از ایران و برای ایران سروده‌اند تا پرچم میهن عزیزمان، هم‌چنان برپا و استوار، در اهتزاز باشد و از باد و باران، گزند نیابد. در ادامه دو شعر دیگر از این دست را با هم می‌خوانیم؛ شعر نخست از مصطفی محدّثی خراسانی و شعر دوم از مهدی جهاندار.

یک
ما از غم دشوار تو آسان نگذشتیم
ماندیم بر این عهد و ز پیمان نگذشتیم
سامان نگرفتیم در آیینۀ منصور
تا در ره تو از سر و سامان نگذشتیم
در بوته گر انداختمان گردش ایّام
از مرتبۀ خون شهیدان نگذشتیم
جان بود که امکان گذر کردن از آن بود
جان بود، گذشتیم، ز جانان نگذشتیم
تردید نکردیم و در آشوب حوادث
از هر چه گذشتیم، از ایران نگذشتیم

دو
از خود مران، دشمن مکن با خویش هر کس را
ای عقل بس کن این دفاع نامقدّس را
این گنبد فیروزه کاشی‌کار می‌خواهد
باید مرمّت کرد این طاق مقرنس را
آشوب اقیانوس آرامند این مردم
آگاه کن دزدان اقیانوس اطلس را
شیری که از جنگاوری در خود نمی‌گنجد
باکی ندارد لاشه‌خواری‌های کرکس را
کی از حجاب عقل بیرون می‌زنی؟ ای عشق!
ای عشق کی رو می‌کنی آن ذات اقدس را؟
از مسجدالأقصی صدای فتح می‌آید
هنگام معراج است «سبحان الذّی أسری»
ای دایره در دایره پژواک یکتایی
خواهی شبی در هم شکست آن دو مثلّث را
حتّی اگر باقی نماند هیچ کس با تو
ای مهربان! خواهی فرستاد آخرین کس را