برخیز، باران بیاور l غزلی از سیدمحمّدصادق آتشی

شهرستان ادب: علی‌رغم سکوت جامعۀ جهانی و مدّعیان حقوق بشر، شاعران و بویژه شاعران میهن عزیزمان، ایران، در راستای رسالت انسانی خویش، سرودن برای غزّه و مردم مظلوم فلسطین را از یاد نبرده‌اند. آنچه در ادامه می‌خوانید غزلی است از سیدمحمّدصادق آتشی که به مقاومت جانانۀ مردم غیور فلسطین در مقابل رژیم مزدور صهیونیستی اختصاص دارد.

«برخیز آتش گرفتم، برخیز باران بیاور
یک چشمه احساس آبی، یک تکّه ایمان بیاور»
برخیز ای مرغ آمین، تنهاست اینک فلسطین
برخیز و در طور سینین، تسکین و سامان بیاور
دنیا سکوت و ستم شد، روح زمین غرق غم شد
جان‌خسته‌ایم از شیاطین، ای دهر! انسان بیاور
بر مادر داغ‌دیده، بر طفل در خون تپیده
بر دردهای رسیده، ای دوست! درمان بیاور
ای در زبان، یار اسلام! بنشسته‌ای از چه آرام؟
آیات حق را بخوان و ایمان به قرآن بیاور
حاجی در این عید قربان، سعی ریا را بسوزان
سنگی برای هلاک این قوم شیطان بیاور
برگرد اعجاز موسی، مأیوس کن سامری را
ای نیل برخیز از جا، موجی خروشان بیاور
بشکن سکوت زمان را، بیدار کن این و آن را
دنیا اگر سرد و تاریک، شمعی فروزان بیاور
هم پای وجدان بمان و از خویش غم را بران و
از خون قاسم بخوان و یادی ز یاران بیاور
ای بر زمین نور دیده! خال سیاهت سپیده!
یلدای ما را سحر کن، شب را به پایان بیاور


* بیت مطلع، از مرحوم استاد خلیل عمرانی است