گزارش مشروح نشست «عصر اثر»

کتاب «ابر شهر» نوشته محمد رودگر، در دهمین نشست از سلسله برنامه‌های «عصر اثر» با حضور محسن مومنی شریف و محمد قائم‌خانی نقد و بررسی شد. این برنامه با حضور محسن مومنی شریف نویسنده و پژوهشگر و محمد قائم‌خانی منتقد ادبی، روز دوشنبه، یکم بهمن ۱۴۰۳ ساعت ۱۶ در خیابان شریعتی، بالاتر از طالقانی، پلاک ۱۶۸، طبقه چهارم برگزار شد.
محسن مومنی با اشاره به اهمیت مضامین حماسه، عشق و عرفان در ادبیات کهن ما، گام برداشتن در مسیر نگارش داستان‌های عرفانی با فرم امروزین را راه نجات وضعیت امروز ادبیات داستانی خواند. ابرشهر داستانی معطوف به عالم مثال، عالم واسط بین عالم حس و عالم ارواح است که در این رمان به آن اشاره شده است.
ابرشهر داستان طلبه‌ای به نام سیدرضا حسینی است که به علت شرایط ویژه ارتباطش با پدر، از دیانت و طلبگی گریزان بوده، اما به واسطه چند حادثه از جمله آشنایی با آقاجان، وارد سلوک معنوی می‌شود. آقاجان به او علم انساب اهدا می‌کند تا بتواند آستانه مخصوص خودش برای ورود به عالم مثال را پیدا کند. این کتاب فرم روایی تذکره الاولیاء را به صورت رمانی مدرن درآورده و با نگاه ملموس و گاهی انتقادی، شخصیت‌های گوناگون تاریخ عرفانی اسلامی را روایت کرده است.
مومنی شریف با اشاره به جلد سوم رمان ابرشهر، نگاه حاکم بر این بخش داستان را همان نگاه کتاب «زمانی میان زمان‌ها» نوشته لیلی عشقی دانست. لیلی عشقی در برابر قرائت‌های سکولار غربی از انقلاب اسلامی، با تمرکز بر تعریف عرفان از واقعه، نزدیک شدن دو زمان تاریخی و ملکوتی را در واقعه، ماهیت اصلی انقلاب اسلامی می‌داند. رودگر هم در جلد سوم رمان ابرشهر، با روایت اراده فوق طبیعی پشت حوادث، ماهیت عرفانی انقلاب اسلامی را به خوبی نمایش داده است.
محسن مومنی در پایان با نقد غلبه روایت تاریخی بر فرم تذکره مانند جاری در دوجلد قبل، ابرشهر را پر از خرده‌داستان‌هایی دانست که می‌تواند الهام بخش نویسندگان دیگر برای نگارش رمان بر اساس رئالیسم دینی نامید.