«پسر هجدهم کاوه » | شعری از «لایق شیرعلی»

شهرستان ادب: در سالروز درگذشت زنده‌یاد «لایق شیرعلی» شاعر گرانقدر تاجیکستانی، شما را به خواندن چارپاره‌ای زیبا از او دعوت می‌کنیم. شعری که با همه زیبایی‌اش تاکنون به جز نامش، در صفحات اینترنت سطری از آن نیامده بوده است.

پسر هجدهم کاوه

آدمی‌زاد هنوز آزرده ست
از همه جنگ و جدل‌های قدیم
آدمی‌زاد هنوز آشفته ست
از همه شورش و بلوای قدیم

آدمی تا به ابد خون طلبید
از همه دشمن اجدادانش
کین میراثی او خواهد ماند
در سرشت همه اولادانش

گرچه ضحاک بود بسته به کوه
گرچه عقل است کنون عرش‌فروز
عنقریب است شود طعمه مار
پسر هجدهم کاوه هنوز

کاوه داس‌گر و چکش ساز
آهنی را پی قتلی نگداخت
لیک تا هست نهیب ضحاک
خنجر و گرز گران خواهد ساخت

کاوه زنده ست و نخواهد مردن
جان خود را ز قضا برهاند
تا ز ضحاک همه دور و زمان
کین هفده پسرش نستاند

کین او نیست فقط در دل او
کین او در دل هر انسان است
کاوه، یک کاوه فردوسی نیست
کاوه عصیانگر هر دوران است ...

کاوه هشیار تر و زنده تر است
مشت‌ها گرزه پرتاب ترند
الحذر حیله گران ضحّاک
پسر هجدهمش را نبرند

گرز می‌سازد و آماده کین
کاوه در روی جهان بیدار است
داغ هفده پسرش چیزی نیست
داغ ابنای بشر بسیار است

مانده در تهلکه بیم و بلا
میرود دیه به دیه،شهر به شهر
میزند بر دهن هر ضحّاک
می‌کشد کین همه مردم دهر

می‌رود دیه به دیه شهر به شهر
تا همه صلح و صفا جو باشند
همه ابنای بشر پنداری
پسر هجدهم او باشند