عاشقانه‌ای از امید مهدی‌نژاد

ای منتها مسیر تماشا تو
من نامۀ نگاهم و امضا تو

با تو پر از سکوت، پر از صبحم
غرق هزار خاطره‌ام با تو

آهسته در تو می‌نگرم پنهان
تا می‌شوی در آینه پیدا تو

آیینه گفت و ریخت تو را تا دید:
زیباتر از هر آن‌چه فریبا تو

آنقدر از هوای تو لبریزم
در حیرتم منم که منم یا تو

می‌آیمت به شوق و نمی‌پرسم
تا کی به راه و تا به کجا با تو

اجساد مردگان اریحا من
انفاس روح بخش مسیحا تو

آدم نمی‌شویم و خیالی نیست
در سر هوای گندم و حوا تو

از عاشقان دلیل چه می‌خواهی؟
محکم‌ترین دلیل، بفرما: تو

سهم من از تو غیر تماشا نیست
ای منتها مسیر تماشا تو