یاحسین | شعری عاشورایی از علی باباجانی

بابای من کوهی است محکم
هم‌قد آقای درخت است
خنداندنش کاری است مشکل
گریاندنش هم سخت سخت است

یک روز دیدم توی مسجد
لرزید دست و شانه‌هایش
با «یاحسین» و «یاحسین»اش
یک دفعه اشکی شد صدایش

غمگین شدم رفتم کنارش
لبخند زد تا که مرا دید
مثل گلی نرم و معطر
روی مرا آرام بوسید