در مکتب امام صادق

امروز چند نكته در مورد امام صادق عليه السلام آموختم:

1)

شاگردان زن: امام صادق عليه السلام شاگردان زن هم داشته‌اند و زناني به طور مستقيم از حضرت روايت نقل كرده‌اند. از زناني كه شاگرد آن حضرت بودند مي‌توان به ام سلمه، ام حسن، سعيده، ‌رباب، ام داود، ام خالد و ديگران اشاره كرد.

2)

منش سياسي:

سياست پاك: ابومسلم در نامه‌ای به امام صادق(ع) نوشت: من مردم را به دوستی اهل بیت پیامبر(ص) دعوت می کنم. کسی برای خلافت بهتر از شما نیست.

امام صادق(ع) در پاسخ نوشت: «ما انت من رجالی و لا الزمان زمانی»; نه تو از یاران من هستی و نه این زمان، زمان من است.

الامام الصادق(ع)، اسدحیدر، ج 1، ص 43.

سياستمداري و دورانديشي:

منصور دوانيقي پس از شهادت امام صادق (ع) به حاكم مدينه دستور داد اگر امام فرد مشخصی را به عنوان وصی خود قرار داده، او را نزد خویش بخوان و گردنش را بزن!” اما مجددا جواب نامه از طرف حاکم مدینه برگشت که “ایشان پنج نفر را وصی خود قرار داده است که یکی از آنها خود شما،خلیفه عباسی بوده و یکی دیگر هم من هستم! و سه نفر دیگر عبارت اند از  همسرش حمیده و دو فرزندش عبدالله و موسی! و اين‌گونه شد كه ايشان جان امام موسي كاظم عليه السلام را حفظ كرد و از طريق اصحاب خود، مردم را به امامت امام موسي كاظم عليه‌السلام رهنمون ساخت.

3)

سيره رفتاري:

در روايتي كه كلينى در كافى از قتيبة اعشى نقل كرده، آمده است كه گفت: «خدمت امام صادق (ع) رسيدم تا از فرزند او عيادت كنم. ديدم امام (ع) بر در ايستاده و غمين و اندوهناك است. عرض كردم: فدايت شوم حال كودك چطور است؟ فرمود: مي ببينى كه سخت بيمار است. پس ساعتى درنگ كرد سپس به سوى ما بيرون آمد در حالى كه چهره‏اش شاد بود و آثار غم و اندوه از آن رفته بود. گمان كردم كه حال كودك بهبود يافته است گفتم فدايت شوم حال كودك چطور است؟ فرمود: او به راه خدا رفت. گفتم: فدايت شوم هنگامى كه كودك زنده بود شما ناراحت و اندوهگين بوديد اما اكنون كه بمرد حالت شما ديگرگون شد، چرا؟! فرمود: ما اهل بيت پيش از رسيدن مصيبت غمين و اندوهناكيم اماهنگامى كه مصيبت واقع مي ‏شود به قضاى الهى خشنود مي‏گرديم و تسليم امر خدا مي‏شويم.

4)

روايت:

امام صادق براي كسب مرتبه‌اي از مراتب كمالي ايمان، سه گانه‌ اي را فرموده است كه بر محور اخلاق برتر است. ايشان مي‌فرمايد: سه چيز است كه در هر كه باشد ايمانش كامل است: ۱- كسي كه چون خشمگين شود اين امر او را از حق خارج نسازد ۲- و چون از چيزي خوشنود گردد اين شادي او را به گناه نكشاند ۳- و كسي كه چون به قدرت رسيد گذشت و بخشش نمايد.

(تحف العقول، ص۳۳۹)

به نقل از وبلاگ «راحیل»