آمدم تا شکفتنی باشم

شهرستان ادب: مصطفی محدثی خراسانی، چنان نامش خراسانی است و رشتۀ ادبیات فارسی را در دانشگاه فردوسی مشهد خوانده است. او به گفته‎ی خود شعر را به‎طور جدی از جوانی آغاز کرده است: «اوایل دهه‎ی شصت در کوران دفاع مقدس، مقداری از هم قد و اندازه های خودم را در شعر در مشهد پیدا کردم و با هم، گروه شعری را در سازمان تبلیغات مشهد راه انداختیم.» این شاعر نام‌دار انقلابی پیش از این، سردبیر مجله‌ی شعر بود و اکنون عضو شورای عالی شعر صدا و سیما می‌باشد.

محدثی خراسانی را بیش از هرچیز با اشعار کلاسیکش، به‎خصوص غزل، رباعی و دوبیتی‎هایش می‎شناسند.
از آثار او می‌توان به شاعران پروازی، هزار مرتبه خورشید، طنین کوه، سلوک باران، شوق کعبه، بودن در نبودن، طنین گام ابراهیم و... اشاره کرد.
محدثی خراسانی در «بفرمایید فروردین 94 » به خوانش این غزل بهاری زیبا پرداخت:

آمدم تا شکفتنی باشم

با سپیدارها تنی باشم

هر کجا بی‌سرود و آواز است

سینه‌ای وقف نی زنی باشم

 
دست بردارم و لطیف شوم

تا کجا باید آهنی باشم؟!

گرچه قامت کشیده‌ام چون کوه

گاه‎گاهی شکستنی باشم

مثل احساس در غزل جاری

چشمه در چشمه روشنی باشم

واژه از پاره‌های دل گیرم

تا که شعری شنیدنی باشم