عاشقانه‌ای از یوسفعلی میرشکاک

از تو پنهان می‌کنم رنگ صدایم را هنوز
پیش چشمت می‌کنم گم دست و پایم را هنوز

غربتم را با تو قسمت مي‌كنم از راه دور
مي‌پذيری دست‌هاي بي‌نوايم را هنوز

بشنو آواز مرا از سايه‌ها و سنگ‌ها
مُردم امّا نيست پايان، ماجرايم را هنوز

چيست آيا جُرم انسان جز به دنيا آمدن
آن كه مي‌آرد نمي‌بخشد خطايم را هنوز

در زمين جايي ندارم آرزويم مردن است
آسمان نشنيده مي‌گيرد دعايم را هنوز