عاشقانه‌ای دیگر از رهی معیری

آن که سودازدهٔ چشم تو بوده‌ست منم
و آن که از هر مژه صد چشمه گشوده‌ست منم

آن ز ره ماندهٔ سرگشته که ناسازی بخت
ره به سر منزل وصلش ننموده‌ست منم

آن که پیش لب شیرین تو ای چشمهٔ نوش
آفرین گفته و دشنام شنوده‌ست منم

آن که خواب خوشم از دیده ربوده است تویی
و آن که یک بوسه از آن لب نربوده‌ست منم

ای که از چشم رهی پای کشیدی چون اشک
آن که چون آه به دنبال تو بوده‌ست منم