گلي هنوز شكوفا نبود و زهرا بود

چه نور بود كه «زهرا» نبود و زهرا بود؛

- گلي هنوز شكوفا نبود و زهرا بود

چه نور بود كه آدم نماز او را ديد؛

چه نور بود كه حوّا نبود و زهرا بود؛

فرشتگان همه گفتند: نور پاكي بود

كه مثل هيچ از ما نبود و زهرا بود

همانكه در شب هستي سفينه بود و نجات

نبود خشكي و  دريا نبود و زهرا بود

چه نور بود كه پيش از وجود،  روشن بود؛

چه نور بود كه دنيا نبود و زهرا بود؛

چه نور بود به سيب بهشت در معراج؛

- كه جبرئيل در آنجا نبود و زهرا بود

مگر كه مي‌شود اي مهربانترين مادر

يگانه «اُم ابيها» نبود و زهرا بود؛

مگر كه مي‌شود اي گوهر شريف ولا!

حقيقت دل مولا نبود و زهرا بود؛

به روي مسجد پيغمبر خدا، يك عصر

در سراي كسي وا نبود و زهرا بود

فرشته، چون كه صفات پيامبر را ديد

به خويش گفت كه زهرا نبود و زهرا بود

رضا جميل و توكل جميل و صبر جميل

نه ممكن است كه زيبا نبود و زهرا بود

در آن شبي كه به خاكش سپرد مولا، گفت:

چه خوب بود كه فردا نبود و زهرا بود

چه خوب بود كه هستي نبود و فاطمه بود

چه خوب بود كه دنيا نبود و زهرا بود

چه خوب بود اگر ساية غريب علي

به خاكِ فاطمه اينجا نبود و زهرا بود