شهدای گمنام نشانی تو را می دانند

کنار تو آدم حس می کند رهاترین پرنده ی دنیاست 

اینجا قبرستان بقیع 

و من کبوتری که دانه می چیند از صحیفه سجادیه 

حتی شهدای گمنام نشانی تو را می دانند 

که سجاده بر آب 

سجاده بر آسمان 

نماز می خوانند 

من اما زائری حیرانم در ایستگاه جهان 

که ماهواره ها زهر در ذائقه ام ریخته اند 

مرا به شارع علی ابن ابیطالب ببرید 

به روضه ی امام حسن مجتبی 

می خواهم بقیه ی خودم را در بقیع پیدا کنم