رستاخیز ادبیات در اندوه فاجعۀ منا

شهرستان ادب: ابیاتی از اشعار گذشتگان هستند، که گویا با خود آینده‌ای دارند؛ نه تنها حوالت‌گوی زمانۀ خود هستند، بلکه حوالت‌گوی زمانۀ ما نیز می‌شوند. از آن جمله، بیت معروف حافظ است:

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود، فرشته درآید

که همزمان با فرار محمدرضا پهلوی از ایران و بازگشت امام خمینی به وطن، مردم این بیت را به‌خاطر آوردند و حتی آن را در سرودی خاطره‌انگیز، ثبت کردند و مُهر زمانۀ خود را بر این بیت زدند.

از دیگر ابیاتی که با گذشت زمانه، جانِ دوباره گرفته‌اند، بیتی است از میرنجات اصفهانی؛ او، از شاعران سبک هندی است که شاگرد صائب تبریزی نیز بوده است. از او غزل‎ها و مخصوصاً تک‌بیت‌های زیبایی برجای مانده است؛ از آن جمله، بیتی است که استاد محمد قهرمان در کتاب صیادان معنی - که برگزیده‎ای از اشعار سخن‎سرایان سبک هندی است - نیز آورده است.  این بیت، ارتباط دقیقی با حادثۀ دلخراش عید قربان در مکه دارد و از جمله ابیاتی است که گذشت زمانه مجدداً آنها را بر سر زبان‌ها انداخته است. به مناسبت فاجعۀ دلخراش منا، به بازخوانی این بیت زیبا می‌پردازیم:

رفت حاجی به طواف حرم و باز آمد          ما به قربان تو رفتیم و همان جا ماندیم!