شب سرد زمستانی | بازخوانی شعری از «نیما یوشیج»

شهرستان ادب: در سالروز درگذشت پدر شعر نیمایی، «نیما یوشیج»، شعر معروفی از این شاعر مهم معاصر را بازخوانی می‌کنیم:

در شب سرد زمستانی
کورۀ خورشید هم، چون کورۀ گرم چراغ من نمی‌­سوزد
و به‌مانند چراغ من
نه می‌افروزد چراغی هیچ،
نه فروبسته به یخ ماهی که از بالا می‌افروزد
من چراغم را در آمدرفتن همسایه‌­ام افروختم در یک شب تاریک
و شب سرد زمستان بود
باد می‌پیچید با کاج،
در میان کومه‌­ها خاموش
گم شد او از من جدا زین جادۀ باریک
و هنوز قصه بر یاد است
وین سخن آویزۀ لب:
که می‌افروزد؟ که‌ می‌سوزد؟
چه کسی این قصه را در دل می‌اندوزد؟
در شب سرد زمستانی
کورۀ خورشید هم، چون کورۀ گرم چراغ من نمی‌سوزد