چشم تو | شعری از محمدعلی بهمنی

شهرستان ادب: ستون شعر سایت شهرستان ادب را با شعری از کتاب «غزل زندگی کنیم» سرودۀ استاد «محمدعلی بهمنی» به‌روز می‌کنیم:

خوش به حال من و دریا و غروب و خورشید

و چه بی‌ذوق، جهانی که مرا با تو ندید

رشته‌ای جنس همان رشته که بر گردن توست

چه سر وقت، مرا هم به سر وعده کشید

نه کف و ماسه، که نایاب‌ترین مرجان‌ها

تپش تب‌زدۀ نبض مرا می‌فهمید

آسمان روشنی‌اش را همه بر چشم تو داد

مثل خورشید که خود را به دل من بخشید

ما به اندازۀ هم سهم ز دریا بردیم

هیچ‌کس مثل تو و من به تفاهم نرسید

خواستی شعر بخوانم، دهنم شیرین شد

ماه، طعم غزلم را ز نگاه تو چشید

من که حتی پی پژواک خودم می‌گردم

آخرین زمزمه‌ام را همۀ شهر شنید