صدای رمضان | شعری از علیرضا قزوه

شهرستان ادب: پرونده رمضانیه سایت شهرستان ادب را، با شعری از «علیرضا قزوه» به‌روز می‌کنیم:

آمدم تا که ببوسم کف پای رمضان
دلم از سینه برون زد به هوای رمضان

شاد و خندان برو از خانۀ من ای شعبان
کآمد از کوچه و از باغ، صدای رمضان

ماه مردم رجب و ماه پیمبر، شعبان
آمده سر بنهد پیش خدای رمضان

ملک‌العرش مرا زیر پر خود گیرد
من اگر لب بگشایم به ثنای رمضان

هر چه روز و مه و سال است بود یک شب قدر
هیچ ماهی نگذارند به جای رمضان

از چه رو سر ننهادی به در حضرت عشق؟
هان چرا دل نسپردی به خدای رمضان؟

جامۀ عرش به تن کرد و ردای ملکوت
هر که بر قامت دل کرد قبای رمضان

او چه کرده ست بجز لطف به جان من و تو
ما چه کردیم بجز هیچ برای رمضان؟

رمضان رمز رسیدن به دل و دلدار است
دل به دلدار مده جز به بهای رمضان

نفس خود را بشکن، موسم خیبرشکنی‌ست
چون علی(ع) نیست کسی قلعه‌گشای رمضان

اگر از توبه نریزم به سر دل آبی
با چه رو سر بگذارم به سرای رمضان

آخرت آمد و ما اول کاریم هنوز
توشه‌ای جمع نکردیم برای رمضان

جان من فدیۀ الغوث شب قدرش باد
عمر من گو برود، باد بقای رمضان

ما غلامیم غلامیم غلام شب قدر
ما گداییم گداییم گدای رمضان

هر چه خواندیم و نخواندیم قضا گشت نماز
می‌روم روزه کنم نو به قضای رمضان

گر نبخشید گناهان من مسکین را
روز محشر بنویسید به پای رمضان

رمضان ماه خدا، ماه بشر، ماه علی(ع)‌ست
که خدا خورده قسم خود به ولای رمضان

یک جهان نور و سرور است و حضور است و عبور
می‌روم دل بسپارم به دعای رمضان

آثار استاد قزوه را از فروشگاه اینترنتی ادب‌بوک تهیه نمایید.