حواشی احترام مرد میوه‌فروش به شاعر جوان

شعر گفتن برای برخی همان قدر سخت است که فهمیدن حس و حال شاعری که سراینده آن است.شعری که به قول "میلاد عرفان‌پور" جوان 23 ساله شیرازی حاصل جوشش و کوشش شاعر است.

از کودکی با دنیای شعر و شاعری آشنا بوده و اولین شعرش را در 13 سالگی گفته است که ابیات به طور ناخودآگاه بر لبانش جاری شدند.پای حرف‌هایش که می‌نشینی از دنیای شاعری می‌گوید و از حس و حالش موقع دیدار با رهبر فرزانه انقلاب.

اصل گفتن شعر با جوشش احساسات آغاز می‌شود،اما کوشش هم لازم دارد و در حقیقت شعر تلفیقی از جوشش و کوشش است.نقطه آغاز هر شعر با الهام شروع می‌شود و می‌گویند بیت اول هدیه خدا است که بر زبان شاعر جاری می‌شود.

هر سال از میان شعرای جوانی که سبک خاصی در شعر گفتن دارند تعدادی برای دیدار با رهبر فرزانه انقلاب انتخاب می‌شود و معمولا روال بر این است که اگر کسی یک بار شعر بخواند تا چند سال فرصت نخواهد داشت تا نوبت به باقی جوانان هم برسد.

وقتی سال 85 برای اولین بار شعر خواندم دانش‌آموز بودم و جلسه تازگی خاصی برایم داشت و همین که رهبر فرزانه انقلاب را از نزدیک می‌دیدم بهترین لحظه زندگی‌ام بود.هر دوبار که شعر خواندم رهبر عکس‌العمل خوبی داشتند و اشعارم مورد توجه ایشان قرار گرفت.بعد از جلسه هم مرا صدا کردند و دوباره مرا مورد تشویق قرار دادند. کتابهایم را خواستند و فرمودند: "راهی را که در پیش گرفتی ادامه بده."

از بین شعر‌ها یکی را برای این جلسه انتخاب کردم که مضامین عرفانی داشت چون در چند سال اخیر ایشان تاکید کرده بودند که در فضاهای عرفانی و اخلاقی کمتر شعر سروده شده است و بهتر است شعرا به این مضامین بپردازند.

جلسه همیشه جو با نشاط و خوبی دارد و اصلا نفس وجود این جلسه نشان اهمیت نظام و بالاترین مقام آن به فضای شعر و شاعری است و همین باعث می‌شود تا هم شعرای جوان انگیزه بیشتری پیدا کنند و هم تعداد بیشتری از آن‌ها به سرودن در عرصه شعر متعهد گرایش پیدا کنند. بالندگی شعر جوان در سال‌های اخیر محصول همین توجه است.

یک هفته بعد از پخش فیلم برنامه از تلویزیون برای خرید بیرون رفته بودم که میوه‌فروش مرا شناخت و گفت:«خوش به حالت که رهبر را از نزدیک دیدی. کاش من جای تو بودم!»و طور دیگری به من احترام گذاشت.

به نظرم بهترین توصیه را به شعرای جوان رهبر فرزانه انقلاب فرمودند که مطالعه داشته باشند.چه مطالعه شعری و چه مطالعه معارف اسلامی و علمی. اگر این مطالعه پویا و مستمر باشد منابع الهام شاعران بیشتر می‌شود و شاعر می‌تواندب ا پشتوانه بهتری از معارف اسلامی و ادبیات اصیل این سرزمین شعر بگوید و شعری که این پشتوانه را داشته باشد ماندگار خواهد بود.