غزلی از زهرا علیشاهی تقدیم به شهدای علمی کشور

تقدیم به " الراسخون فی العلم " ... .

دیگر چه فرق می کند آبی، کبود، سرخ؟
وقتی شده است هرچه که بود و نبود، سرخ

گفتن از آتش پر پروانه، ساده است
باید نوشت از دل خونین دود ، سرخ

سیر و سلوک ما به "ثریا" رسیدن است
دیبای عزمِ راسخِ کشف و شهود، سرخ

باید به لاله زار، نماز اقتدا کنیم
تکبیر لاله، سرخ؛ رکوع و سجود، سرخ

داغی نشانده اند دوباره به لاله زار
بالاتر از سیاه و سپید و کبود، سرخ!

ما خو نکرده ایم به دشت سپید یاس
تا تارهایمان همه سبزند و پود، سرخ

 پرواز ، شعر هر شب و روز پرنده هاست
شاعر سرود: روشن و روشن سرود: سرخ... .

زهرا علیشاهی