شعر علی داودی تقدیم به شهید مصطفی احمدی روشن

چرا و چرا و چرا می کشند
"به جرم صدا" بی صدا می کشند


بگو تا به کي تا به کي تا به کي
در اين كربلا مصطفي مي‌كشند


***
نمي‌ميري اي نور ای زندگی
اگر مرده‌‌دلها تو را مي‌كشند


اگر چه به اصرار و انكارشان
ترا بارها بارها مي‌كشند


کنون بذر خورشيدها خون توست
چه باکی  اگر شعله را مي‌كشند


هوای نفس‌های مایی هنوز
اگر چه ترا بی‌هوا می کشند


چنين بوده آيين تاريکشان
كه خفاشها روشنا مي‌كشند

***

شکستيم و آغاز روییدنیم
كه ما را براي بقا مي‌كشند


بدین زندگی مرگ را کشته ایم
چنين مرگها خويش را مي‌كشند


شهادت چه جاني به ما داده است
كه ما زنده هستيم تا مي‌كشند

علی داودی