غزلی از حمیدرضا نظری-طبس

تردید را رد کن قدم بردار راه عاشقان باز است

دنیابه بن بست زمین خورده است اما آسمان باز است



انسان زبان بسته است هرگز آه مردیم و دهان بستیم

وقتی در آن سو یک دهان درخدمت زخم زبان باز است


اما به عشق زر دهان عده ای بسته است وقتی آه

درحسرت یک لقمه ی نان یک دهان نیمه جان باز است


گیرم دهان زخمی ما را به سیلی بسته ای اما

دیگر چه خواهی کرد بعد از این دهان زخممان باز است

**

آینده ات راپیش بینی کرده ام آه ای گریبان چاک

هرغنچه پیش از لب گشایی در ضمیر باغبان باز است


در خواب های خسته ام هر شب شهیدی تازه می گوید

دنیا به بن بست زمین خورده است اما آسمان باز است

 

حمید رضا نظری