شعر تازه ای از علی محمد مودب برای شهید شهریاری

به شهید دکتر مجید شهریاری

هشتم آذر تو در آذر، در گلستانی که می بینم

سرو سبزی غرقه در خون،سرخ، در خیابانی که می بینم

جرم تو بسیار دانستن، حکم مرگت را حسد داده است

نه نمی خواهد پذیرفتن، عذر، نادانی که می بینم

جرم تو از چشم بتگرها، ترک معبودان پوشالی است

قاتل تو سایه ای تار از بت پرستانی که می بینم

تابش هر قطره خونت، روشنای خانه دلهاست

تا ابد پایان نخواهد یافت، نوربارانی که می بینم

گفت پیغمبر: مداد علم، افضل از خون شهیدان است

جوهر سرخ مداد تو، برتر از آنی که می بینم

ذره پرور، عالم عارف، عابد شب، پهلوان روز!

روشن است از آفتاب تو، زین پس ایرانی که می بینم