لحظه ها بی تو بی ملاحظه اند

به نگاهی شکفت و پنجره شد باز دیوارِ چند لحظه ی پیش

پر شد از نور کاسه ی چشمم  غرقِ دیدارِ چند لحظه ی پیش

به جهانی شگفت مهمانم که مَلَک بو نبرده از بودش

وه چه آرامشی‌ست با منِ مست، منِ هشیارِ چند لحظه ی پیش

هستی‌ام اشک (اشک آینه‌ای‌ست که تماشای عشق پوشیده)

هست با ذرّه ذرّه ی جانم  طعمِ دیدارِ چند لحظه ی پیش

تازه فهمیده‌اند آینه‌ها یک تماشا چقدر می‌ارزد

کاش می‌شد تمامِ هستیِ من صرفِ تکرارِ چند لحظه ی پیش

لحظه‌ها را گریستم بی‌تو، من که هستم که نیستم بی‌تو؟

مرگ بود آنچه زیستم بی‌تو جانِ سرشارِ چند لحظه ی پیش!

تو نباشم شهود بی‌معناست، لحظه‌ها بی‌تو بی‌ملاحظه‌اند

رفته‌ای باز و بسته ی خواب ‌است چشمِ بیدارِ چند لحظه ی پیش

پنجره بسته شد سکوت شدم، چشم بستم کویر لوت شدم

هر چه آیینه وتماشا رفت پشتِ دیوارِ چند لحظه ی پیش

مبین اردستانی