یادداشت حامد عسکری برای آفتابگردان ها

خنکي تماس کف پاهايت با مرمرهاي زلال حرم، تريک تريک صداي کنده شدن مهر از پيشانی ات و آرام افتادن روي همان مرمرها، تکثير شدن گنبد و گلدسته ها در منشور اشک هايت، ترش شدن بيخ حلقت از بغضي که گلويت را مي فشارد و مواظبي که جلو رفيقت نترکد و آبرويت خط خطي نشود. چشم هايت سرخ اناري است و هي بيني ات را بالا مي کشي و صلوات از بين لبهايت پر مي کشد و کبوتر مي شود دور گنبد خورشيد هشتم؛ به همه اينها اضافه کن زلف گره زدن در حلقه ي زلال جوانان و جوان دلاني که از جنس خودت هستند و زبان هم را خوب مي فهميد. گلهاي آفتابگردان2 فرصتي بود تا کوزه سفالي روحم لبريز شود از اينهمه لذت و آرامش و انرژي. من حامد عسکري در کمال صحت عقل، و با اطلاع از آنچه نوشته ام، افتخار مي کنم که چند روزي مسافر شهرستان ادب بودم و به پابوس خورشيد هشتم آمدم.

اين سياهه جهت عرض ارادت به ساحت سلطان خراسان از يک سو و تشکر از برو بچه هاي با صفاي شهرستان ادب از سوي ديگر به رشته تحرير در آمده و ارزش قانوني ديگري –از جمله ترجمه –ندارد.

با تشکر- حامد عسکري- اسفند 90- مشهد مقدس