غزلی از سید علیرضا شفیعی

در گوشه ای دور از هیاهو ها سوزانده آتش خیل گل ها را

اما سکوتی مرگبار و تلخ ، در بر گرفته اهل دنیا را

در سکر بی پایان شب خواهان گم می شود فریاد مظلومان

این داغ، اما  آب خواهد کرد ، یک روز حتی سنگ خارا را

هر قطره از خون کبوتر ها در دفتر تاریخ می ماند

هر قطره از خون کبوتر ها،خط می زند سرمشق بودا را

دریا دوباره سخت طوفانی ست  در گیر و دار شورش موج است

باید که دریا باز بشکافد، بفرست یارب! زود موسی را