نامه هایی به رییس جمهور
«چرا این همه وحشت؟» | یادداشتی از محمدقائم خانی
دومین صفحه از پرونده رمان فانتزی شهرستان ادب
«چرا این همه وحشت؟» | یادداشتی از محمدقائم خانی
از اهالی ادب به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
پروانه نجاتی، فریبا یوسفی، ابراهیم اکبری دیزگاه و مهدی جهاندار
از اهالی ادب به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «حسنا محمدزاده» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «حسنا محمدزاده» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «اسماعیل امینی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «اسماعیل امینی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «فاطمه هاوشکی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «فاطمه هاوشکی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «میلاد عرفان‌پور» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «میلاد عرفان‌پور» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «مهدی کفاش» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «مهدی کفاش» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «محمدمهدی سیار» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «محمدمهدی سیار» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «عالیه مهرابی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «عالیه مهرابی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «پونه نیکوی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «پونه نیکوی» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «علی‌محمد مودب» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «علی‌محمد مودب» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «محمدحسن شهسواری» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «محمدحسن شهسواری» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «فرهاد حسن‌زاده» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «فرهاد حسن‌زاده» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
از «افسانه غیاثوند» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور آینده
از «افسانه غیاثوند» به «رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶»
پرونده‌ی «نامه‌هایی به آقای رئیس‌جمهور» در سایت شهرستان ادب گشوده شد
مطالبات اهالی ادبیات از رئیس‌جمهور منتخب ۱۳۹۶
پرونده‌ی «نامه‌هایی به آقای رئیس‌جمهور» در سایت شهرستان ادب گشوده شد
دو غزل علی‎محمد مؤدب برای تهران
هنوز از بهمن این شهر، ظلمت بیم‎ها دارد
دو غزل علی‎محمد مؤدب برای تهران
شعر نیمایی میلاد عرفانپور برای انتخابات مجلس
رفتگر خسته‎تر از همیشه گرم کار بود
شعر نیمایی میلاد عرفانپور برای انتخابات مجلس
شعر نیمایی علیرضا قزوه برای انتخابات مجلس
رای می دهم به بچه های زینبیه و حلب
شعر نیمایی علیرضا قزوه برای انتخابات مجلس
دومین صفحه از پرونده رمان فانتزی شهرستان ادب

«چرا این همه وحشت؟» | یادداشتی از محمدقائم خانی

«چرا این همه وحشت؟» | یادداشتی از محمدقائم خانی
شهرستان ادب: در دومین صفحه از پروندۀ رمان فانتزی، یادداشتی می‌خوانیم از محمدقائم خانی که به ژانر وحشت در ادبیات و سینما پرداخته است. ژانری که در بسیاری آثار با ژانر فانتزی همراه است.   چرا این­همه وحشت؟ امروزه بخش مهمّی از تولیدات سینمایی دنیا، ذیل ژانر وحشت قرار می‎گیرند، و بخش مهمّی از رمان‎ها هم با همین رویکرد نوشته می‎شوند؛ در اینجا این سؤال پیش می‎آید که این‎همه تأکید بر ژانری به‎ظاهر نامعقول و نامطمئن، چه دلیلی می‎تواند داشته‎باشد؟ جالب آن‎که مخاطب اصلی این داستان‎ها هم نوجوانان هستند.     به‎راستی چرا ترساندن نوجوانان، در دستور کار استدیوهای بزرگ سینمایی و ناشران مطرح رمان قرار دارد؟ در حالیکه این پدیده، نگرانی‎های زیادی را هم میان روان‎شناسان، جامعه‎شناسان، اندیشمندان عرصه تعلیم و تربیت، و از همه مهم‎تر خانواده‎هایی که پسر یا دختر نوجوان دارند به‎ وجود آورده‎است. تحقیقات زیادی درمورد زیان‎های جبران‎ناپذیر روانی و حتّی جسمی این ژانر منتشر می‎شود و به خانواده‎ها توصیه‎های فراوانی مبنی بر دور نگاه‎داشتن نوجوانانشان از مواجهه زیاد با این داستان‎ها می‎شود. اما چرا این توصیه‎ها کارساز نیست؟     اولین پاسخ به این سؤال این است که چنین داستان‎هایی تعلیق زیادی به همراه دارند و می‎توانند مخاطب را با خود تا پایان ماجرا ببرند، و چه‎چیزی برای نویسنده و مدیر عرصه ادبیات و سینما، مهمّ‎تر از تعلیق و کشش در داستان؟! این پاسخ صحیح است، اما تنها بخش ظاهری ماجرا را روشن می‎کند؛ چرا که به‎نظر نمی‎رسد این حجم از اثر اجتماعی، تنها و تنها به تصمیم اهالی هنر واگذار شده باشد.     پاسخ دوم که قابل‎اعتناتر است، سودآوریِ بالای این ژانر است؛ همان‎طور که گفته‎شد، چنین ژانرهایی به دلایل مختلف از جمله تعلیق زیاد داستان، بسیار مورد توجّه نوجوانان قرار می‎گیرند، و این، یعنی آمادگی این طیف از مخاطبان برای پرداخت هزینه. پس طبیعی است که سرمایه‎گذاران حوزه فرهنگ به این ژانر توجّه ویژه داشته‎باشند تا سود سرشارِ ناشی از فروش بالای این آثار را از آنِ خود کنند. این جواب تا حدّ قابل قبولی، می‎تواند رونق چنین داستان‎هایی را توجیه کند، و حتی شاخه‎شاخه ‎شدن و افزایش تخصّص‎های مرتبط با این ژانر را هم توضیح دهد؛ اما هنوز هم جنبه اجتماعی این پدیده، یعنی تولیدات سینمایی فراوان در ژانر وحشت، تا حدودی مبهم است.     درست است که اقتصاد، در تمام دنیا به‎خصوص در آمریکا، مهمّ‎ترین قدرت حاکم بر عرصه‎های اجتماعی است، اما شناخت دقیق‎تر جامعه آمریکا نشان می‎دهد که گروه‎های قدرتمند دیگری هم وجود دارند که می‎توانند بر بازار اقتصادی تأثیرگذار باشند؛ برای مثال، دانشمندان رشته‎های گوناگون، که خود از گروه‎های قدرتمند در عرصه اجتماعی آمریکا هستند، بارها نسبت به خطر مواجهه زیاد نوجوانان با داستان‎ها و فیلم‎های ژانر وحشت هشدار داده‎اند. همچنین، نهادهای آموزشی در آمریکا نیز قدرت کمی ندارد و آنها بارها توانسته‎اند جریانی اجتماعی ایجاد کنند که از نظر اقتصادی، سودهای زیادی در پی داشته‎است؛ پس چرا با این شرایط، هنوز هم در بازار تولیدات سینمایی، ژانر وحشت بیشترین رونق را دارد؟ به‎نظر می‎رسد که در این رونق فراوان، پشت‎پرده‎ای نیز دخیل است. برای فهم این بُعد از موضوع، دانستن نکاتی از کتاب جفری وگان، مفید به‎نظر می‎رسد:     «جفری وگان&raq...
ادامه مطلب