یادداشتی درباره تعطیلی کتاب‌خانه‌ها در بریتانیا

پژوهش مذکور پیشنهاد داده است که دویست میلیون پوند برای گسترش کتاب‌خوانی در کشور بریتانیا اختصاص یابد اما این خبرنگار نوشته است که چنین درخواستی شبیه قصه‌های پریان است و دولت هرگز چنین مبلغی را صرف کتاب نخواهد کرد چون کسی از جنبه درمانی کتاب، آگاهی ندارد و نخستین بار است که این موضوع مطرح می‌شود، در حالی که ما می‌دانستیم که کتاب مثلاً می‌تواند تأثیرات تربیتی بخصوص برای کودکان داشته باشد، یا برای مجرمان زندانی مفید خواهد بود.

این خبرنگار در بخش مهمی از یادداشتش به این نکته اشاره کرده است که کتاب‌خانه‌های عمومی تأمین‌کننده اصلی کتاب‌های رایگان برای افرادند اما دولت مدام بودجه آن‌ها را کاهش می‌دهد و بسیاری از آن‌ها با خطر تعطیلی رو به رو هستند: «اگر این کتاب‌خانه‌ها تعطیل شوند، در این صورت مادران سرپرست خانوار، افرادِ پیر یا بیکاران و روشندلان، چگونه به کتاب دسترسی داشته باشند؟» او گفته است که چنین دولتی بعید است آن بودجه سنگین را تأمین کند.

این خبرنگار و منتقد ادبی در پایان یادداشت نوشته است: «مادر من که از پاکستان به بریتانیا آمد، حالا در 74 سالگی تنهاست و زبان انگلیسی را هم خوب نمی‌داند. او به پزشکش گفته بود که احساس اضطراب می‌کند و پزشک برایش داروی ضدافسردگی تجویز کرده است. در جهانی موازی، پزشک به مادر من می‌گفت که کتابی صوتی یا رمانی به زبان اردو بشنود یا بخواند، اما چنین نسخه‌ای بودجه سنگینی می‌طلبد.»